برنامه ریزی

برنامه ریزی به معنای پیش بینی آینده است.

برنامه ریزی یعنی پاسخ به شش واژه: چه چیزی (نوع برنامه) چرا؟ (علت اجرای برنامه) چگونه؟ (نحوه اجرای برنامه) چه کسی؟ (عامل اجرای برنامه) چه زمانی؟ (مدت اجرای برنامه) کجا؟ (مکان اجرای برنامه)

مراحل برنامه ریزی

  1. آگاهی
  2. تعیین اهداف و مقاصد
  3. توجه به پیش فرض ها، فرصتها و تهدیدها
  4. شناسایی راهکارها، نیروهای زبده، سرمایه ها و امکانات
  5. تجزیه و تحلیل و مقایسه راهکارها، نیروها و منابع سرمایه ای
  6. انتخاب راهکارها، نیروهای زبده و منابع
  7. تنظیم برنامه های پشتیبانی (شامل تهیه تجهیزات و لوازم موردنیاز، استخدام نیروهای مناسب)
  8. اولویت بندی برنامه ها از نظر تأثیرگذاری، فوریت زمانی، هزینه و میزان اهمیت.

موانع برنامه ریزی

موانع برنامه ریزی عبارت است از:

  1. عدم توانایی در برنامه ریزی
  2. عدم توافق و مشارکت افراد در فرآیند برنامه ریزی
  3. اطلاعات ناکافی، غلط یا کهنه
  4. کوتاه نظری و عدم آینده نگری
  5. اعتماد بیش از حدّ به جامعیت برنامه
  6. عدم انعطاف پذیری
  7. عدم پیش بینی تحولات در آینده
  8. غیرواقعی بودن برنامه ها
  9. صرف هزینه بیش از حد برای برنامه ریزی
  10. روشن نبودن میزان اهمیت برنامه ریزی در موفقیت اجرای طرحها

نمودار سوالات اساسی قبل از طراحی برنامه

1. چه کاری؟ فعالیت های لازم برای تحقق هدف کدامند؟ چه فعالیت هایی برای اجرای هدف پیش بینی می شوند؟ (پیش بینی نوع برنامه ها)
2. با چه روشی؟ روش انجام هریک از این فعالیتها باید چگونه باشد؟ (پیش بینی روش های انجام کار)
3. در چه زمانی؟ هریک از فعالیتها چه زمانی را به خود اختصاص می دهند؟ (پیش بینی زمانی برنامه)
4. در چه جائی؟ فعالیتها در چه مکانی عملی می گردند؟ (پیش بینی موقعیت مکانی برنامه)
5. با چه سازمانی؟ فعالیتهای برنامه به کمک چه تشکیلاتی قابل عمل خواهد بود؟ (پیش بینی سازمان و تشکیلات موردنیاز)
6. با چه منابعی؟ برای تحقق هدف به چه منابعی، اعم از انسانی، مالی، ابزاری و… نیاز است؟ (پیش بینی منابع موردنیاز)

سازماندهی

یکی از وظایف اصلی مدیر این است که از چگونگی سازماندهی و نحوه ایجاد، اصلاح و تغییر سازمان آگاهی داشته باشد.

فرآیند سازماندهی

  1. تشخیص فعالیتهای لازم برای رسیدن به هدف ها و اجرای برنامه ها
  2. گروه بندی و دسته بندی فعالیت ها با توجه به منابع انسانی و مادّی موجود و تشخیص بهترین راه برای استفاده از آنها
  3. دادن اختیار عمل و حق تصمیم گیری و دستوردهی به مسئولین گروهها برای انجام کارها
  4. ارتباط دادن واحدها (گروه ها و دسته ها) به یکدیگر به صورت عمودی و افقی از طریق روابط، اختیارات، شبکه ارتباطی و نظام اطلاع رسانی و اطلاع دهی.

چرخه حیات یک سازمان

  1. مرحله تأسیس و شکل گیری (مرحله کارآفرینی، مرحله کودکی، که در این دوره سازمان متولد می شود.
  2. مرحله تثبیت و یا همکاری (این دوره مرحله جوانی و رشد و شکوفائی سازمان می باشد.)
  3. مرحله رسمی شدن (این دوره دوره میانسالی سازمان می باشد.)
  4. مرحله تدبیر اندیشی و مهندسی مجدد (این مرحله دوره پیری و بزرگی سازمان قلمداد می شود.)

سازماندهی نیروهای اسلام درجنگ خندق یک مثال اسلامی تاریخ است.