یکی از اصول فرهنگی، کار جمعی و گروهی و ایجاد تفکر جمع گرایانه در بین افراد و نیروهای تحت تربیت و تشکیل انجمن، کانون، حزب، دانشگاه، مدرسه، مسجد، بیمارستان، قرض الحسنه، خیریه فرهنگی، خیریه اقتصادی و حتی برنامه داشتن برای تشکیل حکومت می باشد.
از مشخصات کار جمعی، اخلاق جمعی و آشنایی با مهارتها معاشرتهای اجتماعی سازمان یافته است که برخی از آنها عبارت است از:
اطاعت پذیری، نظم پذیری، تعهد کاری، خستگی ناپذیری، صبر اجتماعی(مصابره)
رفق و سازگاری، تغافل و نادیده انگاری
فوائد کار جمعی:
- تربیت نیروهای متوسط و ضعیف و رشد آنها
- تولید کار فرهنگی و هدایت دیگران
- برترین عبادت
- نجات از انزواطلبی و رهبانیت خود و دیگران
- شکوه اسلام و مسلمین
- جلوگیری از نفوذ دشمن، منافق و…
- عزت و سربلندی و پیشرفت مسلمین
- صرفه جویی در هزینه های اقتصادی و غیراقتصادی
- رویش استعدادها و جوشش آنها در مسیر صحیح
- کمک در فرهنگ سازی و تمدن سازی اسلامی
- دوری از تعصبات و مبارزه با خود محوری ها
- رضایت خدا و رسول(ص) و امام زمان(عج)
اقتضائات کار جمعی:
- کلی نگری و جهانی اندیشیدن
- سخاوتمندی
- ولایت پذیری و داشتن تفکر حکومتی
- خلوص نیت و کار کردن برای خدا، نه برای خود
- بزرگواری شخصیتی و علاقه به گسترش نیکی ها
- دوستی گمنامی و دوری از خودمحوری
- ارزش قائل شدن برای دیگران و کار دیگران
- دنیا دیده گی
- دشمن شناسی و اطلاع از گستره فعالیتهای دشمنان و پیشرفت آنان
- قوی بودن اخلاق تشکیلاتی (همچون تعلم، صبر، سازگاری و…)
- ترجیح مصالح جمعی بر منافع شخصی
- فقط از خدا انتظار تشکر داشتن
- درد مردم داشتن و درک فقر مادی و فرهنگی مردم
- عزت طلبی و اعتلای شخصیتی برای همه نه فقط برای خود
موانع کار جمعی:
- استبداد نظر و نفاق و بازی کردن نقش دشمن در لباس دوست
- تعصبات باندی و گروهی
- بخل و تنگ نظری فرهنگی و منّاع خیر بودن (مانع تراشی)
- ضعف ایمان به خدا
- ریاکاری و ظاهرسازی و منفعت طلبی
- سوء مدیریت فرهنگی و بی برنامگی
- خودمحوری به جای خدامحوری و ولایت محوری
- غفلت از اصول و تاکید بر «من» به جای «ما»
- وجود مدیران کم خرد و خودمحور
- احساس حقارت شخصیتی
- جزئی نگری و محلی فکر کردن
- شهرت طلبی و ریاست طلبی
- عدم اطلاع از نقشه های دشمن و پذیرش خود مشغولی به جای خنثی نمودن نقشه های دشمنان
منبع:
مدیریت فرهنگی – نیلی پور