مدیریت فرهنگی به عنوان یکی از اساسی ترین و حساس ترین امور بشری دارای ضوابط و قوانین خرد و کلان بسیاری است که شناخت و عمل به آنها در اثربخشی و سرعت و صحت تحرکات فرهنگی موثر خواهد بود. به عنوان نمونه به 15قانون کلی در عرصه فرهنگ اشاره خواهیم کرد.
براساس این قانون، همه انسانها دارای فطرتی پاک و سرشتی خدایی هستند و حتی پلیدترین انسانها از نظر رفتاری و فکری، مخاطب حق و دعوت شده ی به سوی خدایند.
امید از بزرگترین سرمایه های معنوی و راه نجات و منشأ تحرکات و فعالیتهای انسان خواهد بود.
فطرت هر کس بر امید استوار است.
از دیدگاه قرآن هر انسانی در هر مرحله ای از عمل، امکان بازگشت و رجوع به فطرت و دامن حقیقت را خواهد داشت و در این صورت محبوب خداوند خواهد بود.
رسولان موظفند پیام حق را ابلاغ نموده و با تمام ظرفیت وجودی خود، آن را به غافلان و ناآگاهان برسانند، هرچند زمینه های قبول را در افراد مشاهده ننمایند.
انسان موجودی مختار آفریده شده و براساس راههای متعارف علمی باید به دنبال کشف حقیقت باشد، ولکن هیچگونه امکان تحمیل عقیده بر او وجود ندارد.
انسان موجودی است پیچیده و تا اراده تغییر و تحول در خود و در جامعه خود نداشته باشد، اراده خدا در مورد تغییر و تحول او تحقق نخواهد یافت.
سبقت و تقدّم با رحمت و مهربانی و بشارتهای الهی است. خداوند در رحمت و مهربانی و عطوفت پیش قدم است.
هیچ گونه تفاضل ذاتی بین انسانها وجود ندارد و همه از قانون برابری و مساوات برخوردارند و تفاوتها جهت تعارف و شناسایی است.
اگر بین انسانها تفاضلی وجود دارد نه به خاطر قدرت، ثروت، نژاد، سفیدی و سیاهی آنهاست، بلکه به خاطر وجود صفات کمالی در آنان است. برخی از ملاکهای تفاضل و برتری در قرآن عبارتست از:
الف) علم
ب) جهاد و کوشش در راه خدا
ج) تقوی، پاکی و ایمان
د) سبقت در خیرات
انتظار مثبت یکی از قوانین حیاتی و مورد قبول قرآن است.
شهید مطهری(ره) می فرماید: جهان در مجموع خود یک دستگاه مرتبط و یک ارگانیسم زنده است.
نظام هستی، نظامی محاسبه گر و باشعور است و همه رفتارها بلکه افکار بشری را ثبت و محاسبه نموده و در ازای آن عکس العمل های مناسب نشان خواهد داد.
پیروزی و کامیابی در سایه صبر و استقامت و توانمندی حاصل می شود.
در مقررات و دستورات دین اسلام، به عمل اصالت داده شده و هرکس مسئول و ماجور اعمال خود می باشد.
سرعت و سبقت در خیرات و افکار و اعمال نیک
در کارهای دینی و فرهنگی باید توجه در درجه اول به وظیفه باشد تا نتیجه و پیش بینی زیرا نتیجه در اینگونه فعالیتها به راحتی قابل مشاهده نخواهد بود، چرا که گاهی با امدادهای غیبی به نتایج غیرقابل پیش بینی دست خواهیم یافت و گاهی نتایج فعالیتهای دینی در درازمدت به دست می آیند.
منبع:
کتاب مدیریت فرهنگی حجه الاسلام نیلی پور